Centraal Europese Tijd

 

  Verslagen / Info

  Campings

  Camperplaatsen

  Jigsaw Puzzels

  Links

  Meld je site aan

                Saturday July 31 2010

    België

   België Info

   Bezochte Campings

   Externe Links

 

 

             Buienradar België

 

 

 

 

 

 

 1999, Dochamps, Han, La Roche-en-Ardenne, Bouillon
Deze website kunt u het beste bekijken bij een beeldschermresolutie van 1280x1024
  Hier vind je Camping Petite Suisse
Om ons 25 jarig huwelijk niet zomaar voorbij te laten gaan hadden Gea en ik een deel van onze familie uitgenodigd voor een weekendje België.             
Dit deel van de familie bestond uit onze zoon Mark, zijn vriendin Ester, dochter Yvette, onze dochter Ilse en haar vriend Jurgen en het zusje van Gea, Marijke, haar man Henk en hun dochter Sherena.          
  We hadden Camping Petite Suisse wederom uitgezocht omdat we hieraan goede herinneringen hadden over gehouden. Tevens verhuurd deze camping ook challet's. Wij hadden onze caravan (Hobby 520 prestige) bij ons. Mark had zijn Paradiso meegenomen. Dit is een klassieke vouwwagen met een vast dak, ontzettend makkelijk om op te zetten. Voor de anderen hadden we een challet gehuurd, waar ze zich met z'n allen maar in moesten vermaken. Verhalen naderhand bevestigen dat dit geen probleem is geweest, integendeel.
  We hadden allemaal onze eigen auto meegenomen behalve Henk en Marijke, die reden met ons mee. Op dat moment hadden we nog een zeer luxe Renault 25TXE met een 2.2 liter motor, elektrische ramen en elektrische stoelen. Dit was echt een schitterend mooie auto. Bij aankomst hebben we ons gemeld bij de receptie waar ons tevens werd aangewezen welke standplaatsen we mochten staan en welk challet de anderen mochten gebruiken. Camping Petite Suisse is een terrassencamping, de challets staan nagenoeg bovenin.
Bijna op gelijke hoogte kregen wij de standplaatsen voor onze Mobile Homes om niet te ver te hoeven lopen om bij elkaar op visite te gaan. Er was alleen één probleem. Op het overzichts kaartje van de camping zagen we dat we aan de linker kant omhoog konden, dit zou de kortste weg zijn om bij onze standplaatsen te komen, dus rijden maar. Eénmaal op weg werden de paden steeds smaller en steiler, tot dat we halfweg op een pad stonden en voor ons zagen dat we echt niet meer verder konden. Dus, achteruit, draaien en een ander pad proberen. Aangezien er 5.20 m. achter onze auto hing was dit niet zomaar gebeurt. Met behulp van aanwijzingen van onze medereizigers is het uiteindelijk wel gelukt. Er bleef nog maar één mogelijkheid om bovenop te komen, en dat was tussen de chalets door en dan rechtdoor naar boven. Zo gezegt zo gedaan, maar het op één na laatste stuk was zo steil dat je een aanloop moest nemen om op het volgende plateau te komen.
  Dit kwam mede omdat de paden op de camping zijn aangelegd met los grind. Uiteindelijk is het ons, met een flinke aanloop, gelukt. Mark had toen een suzuki, zelfs die had moeite om een vouwwagen omhoog te krijgen. Eénmaal op de plek van bestemming heb ik de caravan afgekoppeld en het zweet van mijn voorhoofd gehaald. Er waren nog geen twee minuten overheen gegaan of er werd mij er op gewezen dat er rook onder de motorkap van de renault weg kwam.
  Als de bliksem de motorkap omhoog en kijken, mijn zwager trok ondertussen de accukabels los. Waarschijnlijk heeft de motor zo'n krachtsinspanning moeten leveren dat hij op één of andere manier oververhit was geraakt. De stamkabels die voorin boven de gril liepen waren nagenoeg gesmolten. Paniek, wat nu? Gelukkig hadden we, en hebben we nog steeds, een doorlopende reisverzekering met daarin een verzekering voor vervangend vervoer. Dus gelijk gebeld met deze verzekering.
Na diverse vragen beantwoord te hebben vroegen ze waar wij stonden. Geluk bij een ongeluk, de camping is één van de plaatsen waar de verzekering de leenauto's heeft staan, dus gelijk naar de receptie. En ja hoor, na het invullen van alle papieren kregen we een vectra 1600 benzine mee. We hadden ieder geval weer vervoer om ons te verplaatsen en weer met de caravan in huis te komen. Onze renault zou worden afgesleept door een berger uit de buurt.
  Nou, daar kwam de berger aan, met een 6 of 8 cylinder, ik weet het niet, maar het maakte een behoorlijk kabaal. Voor dat hij bij de caravan was nam hij ook nog even een paaltje mee. Achteraf bleek dit van het water te zijn. De campingbeheerder was ook flink ontdaan toen hij hier achter kwam. Vanaf onze standplaats zagen we even later in het dal onze renault achter de bergingswagen uit het zicht verdwijnen. We hebben deze dagen, ondanks alle problemen, ook nog wel wat ondernomen.
Waar wij al waren geweest hebben we de familie ook maar laten zien, zij waren er immers nog niet geweest. Ten eerste De grotten van Han. Allemaal, met uitzondering van Gea, Marijke en Yvette, hebben we de grotten bezocht. Ook hebben we het wildpark, 2 kilometer verwijderd van La Roche, bezocht. Het is een leuk natuurlijk aangelegd park gelegen tegen een heuvel, maar wordt weinig beschreven in documentatie's van de omgeving. Het enige nadeel vonden wij de reuk van de beesten. Bij de parkeerplaats was het al te ruiken. Dit was ook de reden dat Marijke, die het park op zo'n 50 m. was genaderd, met een zakdoek voor haar mond rechtsomkeerd maakte. Na het bezichtigen van La Roche zijn we naar één van de vele restaurantjes gegaan om te dineren. Dit was een etentje om niet te vergeten. Marijke en Gea hadden dezelfde keus gemaakt uit de menulijst, maar wisten niet wat ze voorgeschoteld kregen. Na een paar consumpties werden de menu's geserveerd. De meesten hadden een vrij normaal menu, Ilse had een pizza, Sherena een pannenkoek.
  Toen de menu's van Marijke en Gea werden geserveerd schoten ze beiden in de lach. Op een gegeven moment lagen ze helemaal dubbel van het lachen. Zij kregen een soort galgje voor hun neus gezet, een standaard met daar aan hangend een spies met vlees. Marijke kon het niet laten en zorgde er voor dat spies ook nog maar even moest slingeren. Waar ze op dat moment aan moesten denken was ons natuurlijk een raadsel. Na stille momenten schoten ze beiden weer in de lach.
  Na dit gezellige etentje zijn we weer naar de camping gegaan en hebben natuurlijk nog even na gepraat over dit voorval. Ook zijn we naar Bouillon geweest om het kasteel te bezichtigen. Marijke kwam, na het bezichtigen, er achter dat ze nog maar enkele honderden meters verwijderd was van de franse grens. Dit had verder geen nare gevolgen, ze was immers nog in België. Nadien hebben we een cafetaria opgezocht in Bouillon en hebben daar wat gegeten.
 
 
Al met al een geslaagd weekend, voor herhaling vatbaar.     Gea en WIm