Verslagen / Info

    Film / video

    Op kaart

    Puzzelen

    Links

 13 Juli 1999, Camber Sands, Rye     (Klik op foto voor vergroting)
Deze website kunt u het beste bekijken bij een beeldschermresolutie van 1280x1024
Eén van Willie's zusters was ooit een keer op vakantie geweest in Engeland en wel in Camber. Deze plaats ligt ten noord-oosten van Hastings, vlak bij Rye. Ook vertelde ze erbij dat vlakbij de camping een zandstrand te vinden is, namelijk Camber Sands. Dit is het enigste zandstrand in East Sussex. Willie stelde voor om daar eens een kijkje te gaan nemen om daarna Rye te bezoeken. Via de A259 zijn we toen naar Rye gereden. Vervolgens hebben we de A259 vervolgd (door Rye) en hebben vlak voor East Guldeford de afslag Camber genomen. Eénmaal in Camber aangekomen wees zich alles vanzelf. De camping, waar Willie's zuster ooit de vakantie had doorgebracht was dan ook éénvoudig te vinden.
     
Vanuit de camping is het een klein stukje lopen naar Camber Sands. Even over een duin en je staat op een strand die niet verschilt van een nederlands strand. Na een korte pauze zijn we terug gereden naar Rye. Nadat we de auto's geparkeerd hadden zijn we aan de wandel gegaan. Als eerste kwamen onder The Landgate door. Dit zijn twee met elkaar verbonden historische torentjes met daartussen een boog waar je onderdoor kunt lopen. Vervolgens kwamen we langs St.Mary's Church, die ook toegankelijk is voor publiek. Je kunt helemaal naar boven, naar een plateau, waar je een schitterend uitzicht hebt over de omgeving. Terwijl Gerrie en Willie hier naar boven zijn gelopen, zijn wij om de kerk heen gelopen en kwamen terecht in een heel mooi stukje Rye.
     
Omsloten door zeer oude woningen, waarvan sommige gevels geheel uit het lood staan, bevindt zich in het midden een kerkhof. Aangezien Gea nogal gecharmeerd is van alles wat oud is, hebben we een tijdje op een bankje gezeten om alles om ons heen te bekijken. Daarna hebben we, terwijl Gerrie en Willie van boven op ons neer keken, de grafstenen bekeken. Nadat we weer voltallig waren zijn we naar Ypres Tower gelopen, vlakbij het kerkhof. De entree was nogal de prijs dus hebben we er maar van aan afgezien om deze toren te bezichtigen. Vlakbij, op een krukje, achter zijn ezel, zat een oude grijze man zijn schilderskunst te vertonen. Ik kan me goed voorstellen dat de kunstschilders dit plekje uitzoeken, want met zo'n uitzicht kan een schilderij eigenlijk niet mislukken.
     
Via een klein straatje met oude huizen, kwamen we bij een kanaal met aan de overzijde van de weg een aantal antiekwinkeltjes. Verderop hebben we een aantal souveniers gekocht waaronder een tweetal typische engelse, zeer kleine theepotjes elk geschikt voor één bakje thee.
Terug op de camping werd ik aangesproken door onze engelse buurman. Hij vroeg of we zin hadden om die avond bij hun op visite te komen. Na overleg heb ik gezegd dat het akkoord was. Direct sprong de engelsman in zijn auto om een tijd later terug te keren met een plastic zak met blikken bier, en een paar pakken wijn. Eénmaal op visite hebben ze zich voorgesteld als Phillip en Susan. Ze hadden een hele mooie jonge caravan maar Phillip was ook wel gecharmeerd van de onze. Nadat ik onze caravan van binnen had laten zien was hij helemaal weg van de praktische indeling. We hebben het op die avond ook nog over de M25 gehad. Deze snelweg wordt volgens Phillip en Susan bezongen door Chris Rea. En inderdaad, als je het nummer The Road to Hell hebt gehoort dan gaat het inderdaad over de M25. Na veel geklets en veel alcohol hebben we in onze caravan nog even nagepraat over deze indrukwekkende dag.