Verslagen / Info

    Film / video

    Op kaart

    Puzzelen

    Links

 3 Juli 1999, Brecon Beacons National Park     (Klik op foto voor vergroting)
Deze website kunt u het beste bekijken bij een beeldschermresolutie van 1280x1024
Lekker uitgeslapen op deze zeer rustige camping. Deze dag hebben we ondermeer een bezoek gebracht aan Brecon Beacons National Park. Als ik het me nog goed kan herinneren zijn we via een B-weg aan de zuidoost-kant van dit park in de richting van de Neuadd Reservoirs gereden. Ergens in een zijweg hebben we onze auto geparkeerd en zijn het bos maar ingelopen, zonder dat we wisten wat we tegen zouden komen.
Het was een mooie route met af en toe, tussen de bomen door, zicht op een waterval. Na een poosje kwamen we bij een typisch engels hek waar je overheen moest klimmen. De planken waar je op moet gaan staan zijn trapsgewijs en kruislinks geplaatst zodat je vrij makkelijk over het hek kunt klimmen. Aan de andere kant van het hek bevindt zich een open plek in het bos waar een riviertje stroomt. Dit riviertje is de verbinding tussen de Neuadd Reservoirs en het Pentwyn Reservoir.
 
Na een korte pauze, met het zicht op een mooie waterval, zijn we via een bruggetje langs de andere kant van het riviertje terug gelopen naar de auto. Dit was maar een heel klein stukje Brecon Beacons maar zeer de moeite waard om te bezichtigen. Omdat er nog boodschappen gehaald moesten worden, zijn we dezelfde weg terug gereden tot aan de B4558 en toen zuid-oost richting naar Abergavenny. En wij maar denken, wat een bekende naam.
Jawel, er is ooit een liedje geschreven door een Engelse zanger die over deze plaats zingt. Dit nummer heeft zelfs vrij hoog in de Top40 gestaan. Na het winkelen zijn we weer naar de camping gereden. Tegen de avond hebben we nog even de barbeque tevoorschijn getoverd. Barbequen mag, zolang het bakgedeelte maar vrij staat van het gras. Gerrie en Willie hadden een barbeque met pootjes dus geen probleem. Wij hadden een Hibachi, een weggooi barbeque met korte ijzeren pootjes met daaronder een paar houten voetjes. Maar waar zet je zo'n ding nu neer ?

Op het gras kon niet want dan zou het gras verbranden. De oplossing, het caravan trapje. Zo gezegt, zo gedaan, houtskool er in en branden maar. Toen het vuur er goed in zat, kon het vlees erop. Op een gegeven moment hing er een aparte geur om ons heen, een beetje ruikend naar rubber. Dom, dom, dom, op het caravantrapje zit een vast rubberen matje, en die begon te smelten. Nadat we het probleem opgelost hadden door er een houten plaat op te leggen, begon het ook nog te regenen. Dit probleem werd getackeld door de parasols tevoorschijn te toveren. Al met al hebben we toch nog heerlijk gegeten.