|
|
Deze website kunt u het
beste bekijken bij een beeldschermresolutie van 1280x1024 |
|
 |
|
 |
Hier vind je Camping La Colle |
Als er één plaats is
waar ik altijd al naar toe wilde is het
Castellane. Een aantal vrienden van ons waren er al eens
geweest en die hadden niets al lof over deze omgeving. Dus
hebben we na een paar weken Spanje de stoute schoenen aan
getrokken en zijn op de terugweg naar huis nog even langs
Castellane gegaan. |
|
 |
|
Om in Castellane te komen moet je een
aardig aantal kilometers door het hooggebergte rijden.
Vervolgens maak je een lange afdaling en uiteindelijk bereik je
Castellane. Het ligt een beetje verscholen van de buitenwereld.
Castellane beschikt over zeer veel campings, maar voor ons
was er geen plaats. Het is dan ook zeer verstandig om te
reserveren als je ooit eens in dit gebied wilt kamperen. Nadat
we bij vele campings hadden gevraagd of ze nog een camping
wisten hadden we uiteindelijk een adres gekregen. |
|
|
|
|
 |
|
We werden verwezen
naar
Camping La Colle. Om bij de
camping te komen moet je een soort single-track-road volgen
met een behoorlijk stijgingspercentage. Ik zei al tegen Gea,
wie ik ook maar tegen mag komen ik ga niet achteruit met een
caravan van 5.20m. Onderweg stoppen is met een caravan
achter je ook uit den boze want je komt niet meer van de
plaats. |
|
|
|
|
 |
|
Bij de camping
aangekomen moet je een haakse bocht
maken tussen 2 pilaren door. Op goed geluk ben ik daar maar
tussendoor gereden, bang dat ik was om stil te komen staan.
De campingbeheerder was een aardige man maar plaats had
hij ook niet, maar hij had een idee. Hij verwees ons naar een
plaats waar al een caravan stond, maar de kampeerders zelf
waren niet aanwezig, zij kwamen de volgende dag. |
|
|
|
|
 |
|
Gelukkig waren we in
ieder geval voor één nacht gered. De
beheerder had een kladje gemaakt hoe we de plaats konden
vinden. Het lag heel ongelukkig in een meer dan haakse bocht
en het (grind) pad liep ook nog eens behoorlijk naar beneden.
Maar we moesten toch wat en ik draaide de combinatie om de
bocht om vervolgens achterwaarts de caravan op de plek te
krijgen. |
|
|
|
|
 |
|
Na vele pogingen en
stinkende koppelingsplaten kreeg ik het
eindelijk voor elkaar. De 'koppakking van mij' was ook behoorlijk
lek geraakt. Toen we de caravan waterpas wilden zetten begon
het ook nog eens te onweren en hard te regenen. De auto heb
ik die nacht dicht voor de caravan laten staan omdat we bang
waren dat het hele gevaarte weg zou glijden van de helling die
aardig dicht voor de caravan lag. |
|
|
|
|
|
We hebben die nacht, mede door het slechte weer, slecht geslapen en
waren erg vroeg wakker
(het was nog donker). We hebben toen besloten om niet verder te zoeken
naar een plaats in of
in de omgeving van Castellane. In de uurtjes die ik wakker heb gelegen
had ik genoeg tijd om na
te denken hoe ik de caravan weer op de weg zou krijgen want het zag er
niet allemaal even
makkelijk uit. In alle vroegte sprak ik nog iemand die verschillende
keren had meegemaakt dat
er een vierwiel aangedreven auto aan te pas moest komen om een caravan
omhoog te trekken.
Tegen acht uur s'morgens was het moment aangebroken om de caravan weer
achter de auto te
koppelen. Dit ging vrij makkelijk want ik had de auto op de plek laten
staan. Het wegrijden
omhoog naar de uitgang ging gelukkig ook niet zo moeilijk als ik gedacht
had. Eenmaal terug
op de 'single track road' waren we weer een beetje gerust gesteld en
zijn we zonder problemen
terug gereden naar huis. |
|
|
|
|
|
|
|